ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ

ΤΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΓΙΑ  1960-1973 

Όταν  το  χωριό  είχε  350-400 μόνιμους  κάτοικους  

Όταν  στο  Δημοτικό  σχολειό  ήταν   3θεσιο   με  80-90

μαθητές  από  Δαμουλιανάτα  και  Ρίφι

Όταν  στην  Πλαγιά  δεν  είχε  το  Περίπτερο   αλλά 

αμφιθεατρικά  σκαλοπάτια   που  οδηγούσαν  σε  μια

μικρή  Πλατεία  Εκεί  ήταν  το  ΜΝΗΜΕΙΟ των ΠΕΣΟΝΤΩΝ

Τότε  σαν  σήμερα  τα  παιδιά  του  Δημοτικού  πήγαιναν

 με  παρέλαση  από  το  σχολειό  στην  Εκκλησιά  και 

κατόπιν  στο    Μνημείο  των  πεσόντων   πού   κατέθεταν 

ΣΤΕΦΑΝΙ  Αυτό  γινόταν  28 Οκτώβρη και 25 Μάρτη

Μέχρι το 1973  που γκρέμισαν τα σκαλοπάτια και την  Πλατεία 

ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΕΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ 

                                          ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΕΡΟΣ ΓΙΑ ΦΩΤΟ 

         Σημ Οι ΦΩΤΟ  Ευγενική Προσφορά Χωριανών 

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟΣ ΜΠΑΛΟΣ ΣΤΟ ΛΗΞΟΥΡΙ

 Ο Σηκουάνας γιόμισε μέχρι απάνου  και ΠΙΚΟΛΟ ΠΑΡΙΣΙ 
χόρεψε  έναν άλλο ΜΠΑΛΟ  σε ρυθμό πνιγμού 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 

ΓΕΡΑΣΟ ΠΗΓΑΔΙ

 

Ένα ιστορικό  σημείο του χωριού μας είναι το πηγάδι
που οι προγονοί μας ονόμασαν ΓΕΡΑΣΟ ΠΗΓΑΔΙ
Βρίσκεται περίπου 1 χλμ από την ΠΛΑΓΙΑ στο παλιό
δρόμο ΔΑΜΟΥΛΙΑΝΑΤΑ - ΓΕΡΑΣΙΑ από τα ΚΑΜΙΝΙΑ
Σε άλλες εποχές πολύ χρήσιμος γιατί εξυπηρετούσε 
χωράφια αλλά και αμπέλια που υπήρχαν στην γύρω περιοχή

Σήμερα δεν καλλιεργούνται  και πολλά έχουν δασώσει
Ήταν συντομότερος και τον ακολουθούσαν όσοι
ανεβοκατέβαιναν στην Γερασιά με τα πόδια η με ζώα

Δεν ήταν ο δρόμος κατάλληλος για να περνούν αγροτικά ακόμη
και τρακτέρ όταν αυτά έφτασαν στο χωριό
Μετά το 1980 έχει ανοιχτεί δρόμος από άλλο σημείο για αυτά
τα οχήματα αλλά και για πυροπροστασία

Έτσι από  ένα μεγάλο κομμάτι δρόμου περίπου 500 μέτρα
δεν περνούσε για χρόνια κόσμος
Στον εγκαταλειμμένο δρόμο φύτρωσαν βάτοι και αγραγκελωνιές
και έκλεισαν την πρόσβαση στο πηγάδι αλλά και την διέλευση
ακόμα και με τα πόδια  

Φέτος ο Πρόεδρος με την συνδρομή μηχανημάτων του Δήμου
καθάρισε το παλιό δρόμο δημιουργώντας ένα πανέμορφο
μονοπάτι πεζοπορίας που περνά από το ΓΕΡΑΣΟ ΠΗΓΑΔΙ
Με εθελοντική εργασία χωριανών και του Προέδρου Νικόλα 
καθαρίστηκε ο χώρος γύρω από το πηγάδι

Τώρα εύκολα όποιος θέλει μπορεί να επισκεφτεί 
και να δεί από κοντά το ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΡΑΣΟ ΠΗΓΑΔΙ 
κάνοντας έναν όμορφο  περίπατο 

Προσπάθησα να μάθω πως προήρθε αυτό το όνομα
Όμως κανείς δεν γνώριζε όχι τώρα αλλά και χρόνια πριν
Οι παππούδες μου και οι νόνες μου που γεννήθηκαν πριν
 120 – 130 χρόνια μου έλεγαν ότι εκτός αυτό το όνομα 

άκουγαν μεγαλύτερους  που το έλεγαν 

 ΠΗΓΑΔΙ της ΤΕΡΑΣΙΑΣ  αλλά και ΓΕΡΑΣΟΠΗΓΑΔΟ 

 Ίσως έτσι έμεινε το όνομα που γνωρίζουμε σήμερα

Από  την ονομασία της περιοχής καταλαβαίνουμε  
την ΑΞΙΑ που έδωσαν οι τότε κάτοικοι στο πηγάδι

Ο λόφος εκεί ονομάζεται ΒΟΥΝΟ ΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ

Αν γυρίσουμε αρκετά  χρόνια πίσω θα καταλάβουμε
πόσο απαραίτητο ήταν για τους αγρότες  που είχαν 

χωράφια στον κάμπο της Γερασιάς ,στην γύρω
περιοχή αλλά γενικά για τους κατοίκους του χωριού

Πριν έναν αιώνα στην πεδιάδα της Γερασιάς υπήρχαν
ελάχιστα πηγάδια  που ήταν ιδιοκτησίες των<Αφεντάδων> 
Δεν τολμούσε κανείς όχι να πάρει νερό μα ούτε να πλησιάσει 
Όποιος είχε κάποιο μικρό μποστάνι κουβαλούσε νερό
για πότισμα και πόσιμο από αυτό το πηγάδι  

Ήταν από τα λεγόμενα ΒΡΥΣΙΚΑ δηλ  δεν στέρευε 
Ακόμη και να άδειαζε το βράδυ το πρωί είχε πάλι νερό

Εκεί οι γυναίκες του χωριού πήγαιναν να πλύνουν ρούχα
Έπαιρναν νερό στο σπίτι για πόσιμο η άλλες χρήσεις
Ήταν ένα δημόσιο πηγάδι που μπορούσε ο καθένας
προμηθευτεί το πολύτιμο και δυσεύρετο τότε νερό 

Αργότερα στο κάμπο ανοίχτηκαν περισσότερα πηγάδια 
Αυτό όμως δεν έπαψε να είναι χρήσιμο για τη γη τα ζώα 
και να ξεδιψά τους διαβάτες  

Σήμερα είναι λίγο δύσκολο να καταλάβει κάποιος την ΑΞΙΑ 
των πηγαδιών μια άλλη εποχή έχοντας το νερό στην βράση 
του σπιτιού του 

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΙΝ 

ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΑΝΟΙΞΗ ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ

ΜΕΤΑ  ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ 

 ΒΟΥΝΟ ΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ -ΚΑΜΙΝΙΑ 

Κάποτε γεμάτο αμπέλια 

Σήμερα Δάσος 

                                                     

ΦΩΤΟ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΜΟΥΛΙΝΑΔΩΝ ΑΘΗΝΑΣ ΠΛΑΓΙΑ

ΝΕΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΤΗΣΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

                                                            ΕΓΙΝΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΦΩΤΟ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Αγαπητοί συγχωριανοί,

Σήμερα 3/10/2021, πραγματοποιήθηκε η ετήσια γενική συνέλευση του συλλόγου μας, η οποία δεν είχε την απαιτούμενη ουσιαστική απαρτία για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με το σύλλογό μας καθώς και τον ορισμό εφορευτικής επιτροπής για τη διεξαγωγή εκλογών. Έτσι, ορίσθηκε ως νέα ημερομηνία διεξαγωγής της συνέλευσης η Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2021 και ώρα 11:00 πμ.. Η συνέλευση θα γίνει στα γραφεία του συλλόγου μας, Καρόλου 28 Αθήνα.

Για μια ακόμη φορά, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι η παρουσία σας κρίνεται απαραίτητη για τη συνέχιση της πορείας του συλλόγου μας.

Για το ΔΣ

Η Αντιπρόεδρος

Άννα Ευαγγελάτου-Δημητρίου

 

ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΛΑΓΙΑΣ

 Μια ιστορία με τραγική εξέλιξη στα Δαμουλιανάτα
Έχει  περάσει ένας αιώνας από εκείνη την ημέρα που
Τρείς νέοι χωριανοί βρήκαν Τραγικό θάνατο 
Καταπλακώθηκαν από βράχια δουλεύοντας σε νταμάρι 
για κοπή άμμου στην Πλαγιά

 Η ΠΛΑΓΙΑ  ΚΑΠΟΤΕ   

Η Πλαγιά την εποχή εκείνη ήταν ένα μεγάλο νταμάρι
Οι χωριανοί έκοβαν άμμο για κατασκευές σπιτιών και 
όπου αλλού χρειαζόταν   Η κοπή γινόταν με τα χέρια
Χρησιμοποιούσαν Πίγκους (Κασμάδες ) τσαπιά και
φτυάρια Η μεταφορά των υλικών γινόταν με τα ζώα

Ήταν 21 Σεπτέμβρη 1921 μια τραγική μέρα όπως
εξελίχτηκε για το χωριό  Μάθαμε από αφηγήσεις
Χωριανών που ζήσαν το γεγονός η το έμαθαν από
 αυτόπτες μάρτυρες  πως έγινε
Στο νταμάρι δούλευαν τρεις νέοι χωριανοί
Με την συνεχή κοπή υλικού είχε δημιουργηθεί μια στοά
Δυστυχώς κάποια στιγμή το έδαφος πιάνω τους υποχώρησε
και τους καταπλάκωσε Οι 2 πέθαναν αμέσως Ο τρίτος που
βρισκόταν λίγο πιο έξω τραυματίστηκε σοβαρά αλλά δεν άντεξε
Όπως έλεγαν λίγο πριν την πτώση του εδάφους πέρασε από το
μέρος μια ηλικιωμένη χωριανή και τους είπε

Παιδιά από πάνω σας το έδαφος έχει ανοίξει Ποσέχτε
Όμως αυτοί δεν έδωσαν την ανάλογη ΠΡΟΣΟΧΗ
Μετά από λίγο χρόνο έγινε το Μοιραίο
Οι Συγγενείς και οι χωριανοί με μεγάλο πόνο ανέσυραν
τους νεκρούς Αποφάσισαν να τους θάψουν σε κοινό
τάφο στο Κοιμητήριο στο Βουνό   
Ήταν το ΠΡΩΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ που έχει καταγραφεί
στα ΔΑΝΟΥΛΙΑΝΑΤΑ

Τα ονόματα των νεκρών
ΦΩΤΗΣ ΜΑΝΤΕΛΗΣ       Ετών 35
ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΦΕΙΡΑΤΟΣ    Ετών 21
ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΦΙΛΑΤΟΣ   Ετών  25
 
Ο Φώτης ήταν αδερφός του Αποστόλη Μαντέλη

Ο Γιώργος Ζαφειράτος του Χριστόδουλου

Ο Γιώργος Θεοφιλάτος αδερφός  Παναγή Θεοφιλάτου  

 Η δυστυχία για την οικογένεια του Φώτη Μαντέλη
δεν σταμάτησε με τον θάνατο του
Άφησε την γυναίκα του έγκυο
Τα Φώτα του 1922 γέννησε δίδυμα αγόρια που όμως
πέθαναν  Δυστυχώς και η γυναίκα του πέθανε
το καλοκαίρι του 1922 από την επιδημία ΕΥΛΟΓΙΑΣ
που χτύπησε το χωριό μαζί με αρκετές νέες γυναίκες  

 

Με τους σεισμούς του 2014 ο Σταυρός και η Πλάκα του
κοινού τάφου καταστράφηκαν 

 

Φέτος 100 χρόνια μετά οι κόρες του Αποστόλη Μαντέλη
Χαραλαμπία Ρεγγίνα και Πλουσία με την βοήθεια κάποιων
από τα εγγόνια του τοποθέτησαν ΣΤΑΥΡΟ και  ΠΛΑΚΑ 
στο σημείο που ήταν ο ΚΟΙΝΟΣ ΤΑΦΟΣ
τιμώντας την μνήμη των νεκρών και του ΠΑΤΕΡΑ τους  

 
ΕΓΡΑΨΕ
ΝΙΚΟΣ ΘΕΟΦΙΛΑΤΟΣ
ΕΓΓΟΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
ΔΑΜΟΥΛΙΑΝΑΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2021 
 
Πηγές Χαραλαμπία και άλλοι χωριανοί

 

 

ΣΤΗΝ ΒΑΓΓΕΛΙΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ

Η Ευαγγέλια Απολλωνάτου έφυγε για
πάντα πλήρης ημέρων
Κόρη του Μεμάγγελου και της Σοφίας Απολλωνάτου  
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Δαμουλιανάτα
Έζησε τα περισσότερα χρόνια της στην Αθήνα
Η εξόδιος ακολουθία στο νεκροταφείο
Πετρούπολης  την Πέμπτη  9-9-21 στις 11.00
Θερμά Συλλυπητήρια στα αδέλφια της
και τους λοιπούς συγγενείς

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΠΑΜΠΗ

Ο συγχωριανός Μπάμπης  Νικ Ευαγγελάτος έφυγε για πάντα
Το δεύτερο από τα παιδιά του Νικολή και της Κωνσταντίνας 

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Δαμουλιανάτα
Στην συνέχεια με το ρεύμα της εποχής του στην Αθήνα
Ειχε αγάπη για το χωριό και στους χωριανούς  
Ήταν και αυτός αγαπητός σ όλους
Η ταφή του έγινε στο Νεκροταφείο Γλυφαδας την 1 -9-21
Ο Μπάμπης ήταν πατέρας του γνωστού  δημοσιογράφου

Αποκάλυψε τη δυσάρεστη είδηση του θανάτου του πατέρα του το μεσημέρι της Τετάρτης μέσα από το Newsit με ένα συγκινητικό αποχαιρετιστήριο μήνυμα.

«Τελικά η μέρα ήταν η προτελευταία του Αυγούστου. Χρόνια τώρα στη μάχη που έδινε αναρωτιόμουν ποσό θα έχει την ίδια δύναμη. Πότε θα κουραστεί. Πότε θα τα παρατήσει. Πότε η αρρώστια θα τον καταβάλει. Πότε θα τον ακούσω για τελευταία φορά. Κι έτσι όπως αγωνίστηκε σε όλη του τη ζωή χωρίς ποτέ να διαμαρτυρηθεί, έτσι αγωνίστηκε ως το τέλος. Πολύ. Σκληρά. Και με το κεφάλι ψηλά. Όρθιος ως το τέλος. Αυτός ήταν ο πατέρας μου.

Κράτησε για χρόνια και για ώρες ατέλειωτες, κάθε μέρα, το τιμόνι σφιχτά και σίγουρα. Αυτό το τιμόνι που μας μεγάλωσε, την αδερφή μου και μένα. Αυτό το τιμόνι που μας έμαθε γράμματα και ζωή. Του οφείλω την ύπαρξη μου. Την προσωπικότητα μου. Σ’ αυτόν και τη μητέρα μου που του στάθηκε βράχος σχεδόν 60 χρόνια. Μου έμαθε να αγωνίζομαι. Να μη διαμαρτύρομαι μόνο αλλά να παλεύω. Να μην περιμένω τα έτοιμα και τα εύκολα αλλά να δουλεύω ασταμάτητα. Γιατί τίποτα στη δική του ζωή δεν ήταν εύκολο. Παιδί του πολέμου. Νέος που έφυγε απ’ το νησί μετά το μεγάλο σεισμό για να βρει δρόμο στη μεγάλη πόλη. Αγωνιστής της δημοκρατίας. Αυτός ήταν. Σπουδαίος πατέρας. Κι ακόμα πιο σπουδαίος παππούς. Με τόση αγάπη για τα εγγόνια του που κάθε μέρα με εξέπληττε. Ο απλός καθημερινός άνθρωπος που στα μάτια μου δικαίωσε κάθε λόγο της ύπαρξης του.

Καλό ταξίδι πατέρα. Καλή αντάμωση….», έγραψε χαρακτηριστικά ο Νίκος Ευαγγελάτος.

Θερμά συλλυπητήρια σ όσους τον αγαπούσαν