ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΜΑΣ

 

                                                   ΦΩΤΟ ΑΠΟ   ΙΝΤΕΡΝΕΤ

Σεισμός  στα Δαμουλιανάτα 4,3 R
8 πάρα 10 Μπονόρα -Μπονόρα
(όπως έλεγαν κάποτε)
Επίκεντρο το λιοστάσι του Τζούνου
 στο Μαυριάνο κοντά στην Αγία Ελένη 200μ.
Ας έχουν γνώση οι φύλακες για το καλοκαίρι.
Είχε προηγηθεί μικρότερος σεισμός 1 και 30
την νύχτα  3,6 R
Αναμονή εξέλιξης

ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ

ΣΕΙΜΟΣ 1867 ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΣΕ ΔΑΜΟΥΛΙΑΝΑΤΑ ΡΙΦΙ

23  Γεναρη  1867  Ημέρα  Δευτέρα  Ώρα  06,00 

Η  ΩΡΑ  ΜΗΔΕΝ  για  ΔΑΜΟΥΛΙΑΝΑΤΑ  ΡΙΦΙ

Από  τον  καταστροφικό  σεισμό  που  είχε  επίκεντρο

 τον  Θαλάσσιο  χώρο  κοντά  στην  Αγία Ελένη

τα  δυο  χωριά καταστράφηκαν  ολοσχερώς 

Νεκροί  Δαμουλιανάτα  43  Ρίφι 17

1867 23 Ιανουαρίου. Καταστροφικός στην Κεφαλληνία 

(Λεξικό Ήλιος).

 Επίκεντρο: 1867 02 04  03:00  38.400 20.200 

100 χιλιόμετρα βάθος 7.90M, από τα δεδομένα 

του NEIC, U. S. GEOLOGICAL SURVEY,

 που δίνει τροποποιημένη μέρα

Ο  Γερ.  Σωτ. Γαλανός  που  κάθε  χρόνο  αναφέρεται

στον  σεισμό  αυτόν  έχει  γράψει

Τις 22 Ιανουαρίου 8 η ώρα το απόγευμα έγινε ασθενής

 σεισμική δόνηση της γης για την οποία κανείς από τους

κατοίκους δεν έδωσε προσοχή. Ξημερώματα  23 Ιανουαρίου,

ημέρα Δευτέρα και ώρα 6:00 π.μ. (πρωί) ακόμη, οι κάτοικοι

ήταν στον ύπνο, έντρομοι εξεγέρθηκαν από σφοδρό σεισμό

που διήρκεσε 25΄΄ - 30΄΄. Ακολούθησαν μικρότεροι σεισμοί

και τις 11 το πρωί επαναλήφθηκαν μεγάλες δονήσεις που

συμπλήρωσαν την καταστροφή. 

Ο ιστοριοδίφης Ηλίας Τσιτσέλης μας πληροφορεί ότι ο σεισμός

αυτός προαναγγέλθηκε από τους μικρότερους πολυάριθμους

σεισμούς και από άσχημα καιρικά φαινόμενα του προηγούμενου

έτους 1866. Αναφέρει  ότι  άρχισαν  από  25-1-1866

Ο σεισμός έπληξε περισσότερο την περιοχή της Παλικής, όπου

ήταν το επίκεντρο  του σεισμού (Ρίφι – Δαμουλιανάτα

 – Αγία Θέκλη).  Οι πέτρινοι ανεμόμυλοι στο  Ρίφι  έπεσαν.

Τα χωριά έγιναν σωρός  ερειπίων.

Μεγάλη ήταν η καταστροφή της Αγίας Θέκλης

Ο Ιωσήφ Παρτς, στο βιβλίο του «Κεφαλληνία και Ιθάκη>> δίνει το

μέγεθος της καταστροφής της Αγίας Θέκλης: «Η καταστροφή

αυτού του χωριού ήταν τόσον τέλεια, ώστε δεν ηδύνατο τις να

διακρίνει τα όρια των κτισμάτων εν τω πεδίω των ερειπίων.

Ενταύθα εν τη κυρία εστία του σεισμού φαίνεται ότι ευθύς η

πρώτη δόνησις απετέλεσε σχεδόν την καταστροφή».

Επίσης διαβάζουμε  ότι  εντελώς καταστράφηκαν τα χωριά

Κουβαλάτα, Λουκεράτα, Τυπαλδάτα, Σουλλάροι και

Μανταβινάτα Αγία Θέκλη, Καλάτα, Δεματορά, Καμιναράτα,

Τα χωριά Παρισάτα, Μονοπολάτα, Βιλατώρια, Βόβυκες,

Κοντογενάδα  έπαθαν ζημιές, αλλά όχι εξ ολοκλήρου.

Αναφερεται ο αριθμός των νεκρών που  δίνει  το  μέγεθος της

καταστροφής  από  Ιωσήφ  Παρτς  και  Παναγή   Βεργωτή

Στο Αργοστόλι 5,  35 στο Ληξούρι,  19 στην Αγία Θέκλη,

 Δαμουλιανάτα 43,   7 στα Μαντζαβινάτα, 3 στο Βουνί, στα

Χαβριάτα 17, στο Ρίφι 17,  17 και στο Σκηνιά,  2 στη Κοντογενάδα,

3 στα Λουκεράτα,  2 στα Δεματορά,  2 στα Καλάτα,  2 στον Αθέρα,

19 στα Κουβαλάτα,  19 στη Θηνιά,  2 στη Σάμη  1 στην Άσσο 

 και πάρα πολλοί οι τραυματίες.

 Στο Ληξούρι οι μισές από τις οικίες καταστράφηκαν, και το

 κωδωνοστάσιο του Παντοκράτορος πήρε κλίση

Δίπλα στο ποτάμι άνοιξε το έδαφος σε σχισμή μήκους 100

και πλέον μέτρα και πλάτους ενός μέτρου.

Στην  υπόλοιπη  Κεφαλονιά  έγιναν ζημιές  περισσότερο

 στην Θηνιά και  την  Λειβαθώ και λιγότερο η καθόλου σε

Αργοστόλι Σάμη Πόρο   

Γενικά η επίσημη έκθεση αριθμεί σε όλη την Κεφαλονιά 2642

κατεστραμμένα σπίτια, 2946 με ζημιές και 244 νεκρούς.

Υπολόγισαν την  συνολική ζημιά σε 15 εκατομμύρια δραχμές

 Μάλλον  οι  παραπάνω  δεν  πέρασαν  από Δαμουλιανάτα 

Ρίφι  λόγω  της  δυσκολίας  πρόσβασης   την  εποχή  εκείνη

και  του  Χειμώνα  γι  αυτό  έγραψαν  ελάχιστα

Όμως  στοιχεία  έμειναν  από χειρόγραφο  του  
 Ιερομονάχου Διονύση  Θεοτοκάτου 

από  το  Ρίφι  που  αναφέρει  την 

 ΜΕΓΑΛΗ  ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

ΤΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ
Απο  το  αρχειο  του Γ Σ Γαλανού(Μάκη Γαλανού)

Το  κείμενο  αυτό  είναι  γραμμένο  σε  φύλο  του

Ευαγγελίου  που  υπήρχε  τότε  στην  Εκκλησιά 

του  Αγίου  Νικόλα  στο  Ρίφι και αναφερει

1867 Γενάρη 23 ήμερα  Δευτέρα όταν  άρχισε  να 

φέγγει  ολίγο  η  ανατολή έκαμε  ένα σεισμό  κατά

χριστιανονε έτσι  οπού  στα  χωριά  μαλιστα  της 
Ανωης  δεν  έμεινε  πετρά  πάνω  στην  άλλη  πετρά
ακόμα  και  τα  μεσοχώρια Οι  εκκλησιές Ρίφι 
Αγ Θεκλη κ α  (Αναφέρει  σχεδόν όλες τις  εκκλησίες
 στα  χωριά  της  Παλλικής )
Σε  όλη  την  Παλλική  χώρα και  χωριά όλες  χάλασαν
εκ  θεμελίων  και  όλες  αυτές  ήταν  σχεδόν 
νεοκτησμενες  Εξόχως  Ρίφι  Δαμουλιανάτα
Λιβιεράτα  Γενατάτα
Δεν  γνώριζαν  άνθρωποι ως  καθώς  έγινε  ο  τόπος 
τα  σύνορα του  κήπου και  της  εκκλησιάς 
Γκρεμιστήκαν πέντε  ανεμόμυλοι  ένας  στο  Ρίφι  δυο 
στα  Δαμουλιανάτα  (Πρέπει  ν  αναφέρεται  στους  Μύλους
του  Ψαλτή  και  στο  Μύλο  του  Σπλονιά  που  είναι 
μετά  την  Εκκλησιά στο  Βουνό ) ένας  στην  Κοντογενάδα 
και  ένας  στον  Σκηνιά 
Στο  Ρίφι  (δεν φαίνεται πόσοι νεκροί )και  στα 
Δαμουλιανάτα  σκοτωθήκαν  43  άνθρωποι  στον  τόπο 
και  υπέρ τους 50  λαβωμένοι
Εις  τα  αλλά  χωριά  δεν  γνωρίζω  όμως  θέλει  γράψει  άλλοι 
Οποίος  θέλει  σηκώσει  αντίγραφο  από  τούτα 
έχει  το ελεύθερο ιδε  και  ήθελε  κόψει  το  φύλο 
να  το  πάρει  να  είναι  αφορεσμένος  από  Πατρός
Υιού  και  Αγίου  Πνεύματος  απ  όλους  τους  Αγίους 

και  από  εμέ  Αμήν Αμήν Αμήν

Διονύσιος  Ιερομόναχος  Θεοτοκάτος  Από  Χωρίον Ρίφη
Έγραψα

Ο ΜΥΛΟΣ  ΤΟΥ  ΨΑΛΤΗ  ΔΑΜΟΥΛΙΑΝΑΤΑ
οπως  ήταν  μεχρι  το 1985

ΜΥΛΟΣ ΤΟΥ ΣΠΛΟΝΙΑ  1965

ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ ΔΑΜΟΥΛΙΑΝΑΤΑ ΑΓ ΘΕΚΛΗ 


 Όταν  οι  εκκλησιές  και  οι  Μύλοι   που  ήταν  τα  πλέον

στέρεα  κτήρια  κατέρρευσαν  μ   αυτόν  το   τρόπο  τα

σπίτια  των  δυο  χωριών  για  τα  οποία  δεν  αναφέρει

θα ήταν  περίπου  στην  ίδια  κατάσταση  

Γι  αυτόν  τον  λόγο  και  οι  πολλοί  νεκροί

 Κατ άλλον οι νεκροί  είναι

Ρίφι και Δαμουλιανάτα: 63, Αγία Θέκλη: 41, 

Μετά  τον  φοβερό  σεισμό  ο Αντρέας  Λασκαράτος    έγραψε

Σπιτάκι μου όμορφο

καλά χτισμένο,
εις τη δροσάτη μου
ακρογιαλιά.
Αχ! Δεν το επάντεχα
κ’ ερειπομένο
να σε ιδώ ζώντος μου
στα γερατιά.
Μα κ’ έτσι που έμεινες
κουζουλωμένο,
γλυκειά μου γένεσαι
παρηγοριά. 

Ο Γερ Σωτ  Γαλανός  αναφέρει  τα  παρακάτω

Σύμφωνα με την παράδοση, τότε κάποιος ευσεβής Χριστιανός κάτοικος των περιχώρων Ληξουρίου «είδε όραμα ότι ο σεισμός έγινε από τον Θεό και ότι θα βυθιστεί το νησί, αλλά η Κορωνιώτισσα, Δακρυρροούσα δια των δεήσεων αυτής σώθηκε η νήσος Κεφαλληνίας». Το πρωί πήγαν κάτοικοι μαζί με τον ευσεβή χριστιανό στο Μοναστήρι της Παναγίας της Κορωνιώτισσας, για να την ευχαριστήσουν και βρήκαν την Αγία Εικόνα του θρόνου πεσμένη κάτω και εξερχόμενα δάκρυα από τους οφθαλμούς της, τα οποία φαίνονται ως τα σήμερα. Από τότε έως σήμερα εορτάζεται αυτό το θαύμα της Παναγίας και κάθε παραμονή της επετείου τις 23 Ιανουαρίου γίνεται ολονυκτία με μεγάλη συμμετοχή κόσμου.

Ο μεγάλος σεισμός του 1867 που σημάδεψε ιδιαίτερα την περιοχή του Ληξουρίου και ευρύτερα της Παλικής αποτυπώνεται ποιητικά και λακωνικά σε εντοιχισμένη πλάκα που σώζεται έως σήμερα στην οικία της Άννας Καλογεροπούλου στην πλατεία Μηνιατών στο Ληξούρι.

Ενθυμού ω διαβάτα Τρομεράν σεισμού φοβέραν Πρόσεχε μη λησμονήσης Την φρικώδη εκείνην ημέρα Του Ιανουαρίου τας 23 Που τότε κατεστράφη Η ατυχής πατρίς 1867" Γεώργιος Μήλας             Παλαιότερη Αφίσα         Μάκη Γαλανού            για  την  επέτειο  του     εορτασμού  στο  Κορωνατο

ΓΕΡΟ ΤΟ ΚΟΥΝΗΜΑ

 

Ο σεισμός  10.30 το πρωί Πέμπτη  8/9 έγινε ιδιαίτερα αισθητός
στα Δαμουλιανάτα Ειχε διάρκεια αλλά και ένταση
Είχαμε αρκετο καιρό να νοιώσουμε την μανία του
Όπως λένε και οι ειδικοί είναι απαραίτητοι οι σεισμοί
Το επίκεντρο ήταν μεταξύ Κεφαλονιάς και Ζάκυνθου
στην Θάλασσα
Εκεί που μας μπέρδεψαν λίγο ήταν με το μέγεθος  
Αρχικά το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο είχε δώσει την ένταση                                            του σεισμού στα 5,3 Ρίχτερ, ωστόσο λίγη ώρα αργότερα                                        άλλαξε την εκτίμηση και έδωσε 5,4 Ρίχτερ
Στο χωριό δεν αναφέρθηκε κάποια ζημιά
Ο κόσμος που έχει μείνει αλλά και οι ξένοι πήγαν κανονικά
στην Αγιά Ελένη για μπάνιο
Ποιος ασχολείται με το ρήγμα όταν η Αγιά Ελένη
σήμερα ήταν μαγεία
Οι σεισμολόγοι δήλωσαν πως δεν υπάρχει ανησυχία

ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ sto kefaloniapress

Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 1867

                                                                                    Επέτειος Μνήμης του Σεισμού

στην Ιερά Μονή Κορωνάτου

(Τρίτη  22-1-2019 και ώρα 8: 00 μ. μ.)

Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός

Τις 22 Ιανουαρίου 1867, 8 η ώρα το απόγευμα έγινε ασθενής σεισμική δόνηση στη γη της Κεφαλονιάς, για την οποία κανείς από τους κατοίκους δεν έδωσε προσοχή. Να ξημερώνει 23 Ιανουαρίου, ημέρα Δευτέρα και ώρα 6:00 π. μ., πρωί ακόμη, οι κάτοικοι ήταν στον ύπνο, έντρομοι εξεγέρθηκαν από σφοδρό σεισμό που διήρκεσε 25΄΄ - 30΄΄. Ακολούθησαν μικρότεροι σεισμοί και τις 11 το πρωί επαναλήφθηκαν μεγάλες δονήσεις που συμπλήρωσαν την καταστροφή. Ο ιστοριοδίφης Ηλίας Τσιτσέλης μας πληροφορεί ότι ο σεισμός αυτός προαναγγέλθηκε από τους μικρότερους πολυάριθμους σεισμούς και από άσχημα καιρικά φαινόμενα του προηγούμενου έτους 1866, Ιανουάριου 25 και μετά.

Οι διάφοροι μελετητές-σεισμολόγοι-περιηγητές προσπάθησαν να εξάγουν συμπεράσματα για την κατεύθυνση του σεισμού υπολογίζοντας το μέγεθος της καταστροφής και τη διεύθυνση της πτώσεως των ερειπίων. Σίγουρο είναι ότι ο σεισμός έπληξε περισσότερο την περιοχή της Παλικής, όπου ήταν και η εστία του σεισμού (περιοχή  Ρίφι – Δαμουλιανάτα - Αγία Θέκλη). Οι πέτρινοι ανεμόμυλοι του υψώματος Ρίφι έπαθαν μεγάλες ρηγματώσεις, χωρίς να καταρρεύσουν. Τα χωριά έγιναν σωρός ερειπίων. Μεγάλη ήταν η καταστροφή της Αγίας Θέκλης, μια και είναι χτισμένη στη πλαγιά του βουνού.

Ο Ιωσήφ Παρτς, στο βιβλίο του «Κεφαλληνία και Ιθάκη» μας δίνει το μέγεθος της καταστροφής της Αγίας Θέκλης: « Η καταστροφή αυτού του χωριού ήταν τόσον τέλεια, ώστε  δεν ηδύνατο τις να διακρίνει τα όρια των κτησμάτων εν τω πεδίω των ερειπίων. Ενταύθα εν τη κυρία εστία του  σεισμού φαίνεται ότι ευθύς η πρώτη δόνησις απετέλεσε σχεδόν την καταστροφή».

 Λιγότερη αλλά όχι και ασήμαντη βλάβη προξένησε ο σεισμός και στην Άνω και Κάτω Λειβαθώ.

Ζημιές έπαθαν τα χωριά Λακήθρα, Κοριάνα, Κλείσματα, Καραντηνάτα και Φωκάτα. Ο λόγιος Παναγής Βεργωτής στο έντυπό του «Ο Σεισμός της 23 Ιανουαρίου 1867» μας ενημερώνει για το μέγεθος της καταστροφής μέσα από τους αριθμούς των νεκρών. Στο Αργοστόλι 5, 35 στο Ληξούρι, 19 στην Αγία Θέκλη, Δαμουλιανάτα 43, 7 στα Μαντζαβινάτα, 3 στο Βουνί, στα Χαβριάτα 17, στο Ρίφι 17, 17 και στο Σκηνιά, 2 στη Κοντογενάδα, 3 στα Λουκεράτα, 2 στη Δεματορά, 2 στα Καλάτα, 2 στον Αθέρα, 19 στα Κουβαλάτα, 19 στη Θηνιά, 2 στη Σάμη και 1 στην Άσσο και πάρα πολλοί οι τραυματίες.

Γενικά η επίσημη έκθεση που συντάχθηκε  αριθμούσε σε όλη την Κεφαλονιά, 2642 κατεστραμμένα σπίτια, 2946 με ζημιές και 244 νεκρούς. Η συνολική ζημιά υπολογίστηκε σε 15 εκατομμύρια δραχμές, κανένα δε γειτονικό νησί δεν έπαθε ζημιές.

Εντελώς καταστράφηκαν τα χωριά κοντά στην Αγία Θέκλη, Καλάτα, Δεματορά, Καμιναράτα. Χωριά που το έδαφός τους ήταν διαφορετικής σύστασης από τα κατεστραμμένα χωριά και ήταν μακριά από την έδρα του σεισμού, δεν καταστράφηκαν

εντελώς.

            Τα χωριά Παρισάτα, Μονοπολάτα, Βιλατώρια, Βόβυκες, Κοντογενάδα έπαθαν ζημιές αλλά όχι εξ ολοκλήρου. Επίσης τα χωριά Κουβαλάτα, Λουκεράτα, Τυπαλδάτα, Σουλλάροι και Μανταβινάτα καταστράφηκαν εντελώς.

 Τα δε Μιχαλιτσάτα καταστράφηκαν κατά τα εννέα δέκατα.. Στο Ληξούρι έχασαν τη ζωή τους 35 άτομα και οι μισές από τις οικίες καταστράφηκαν. Το κωδωνοστάσιο του Παντοκράτορος πήρε κλίση προς τα Βορειοανατολικά. Δίπλα στο Ποτάμι άνοιξε το έδαφος σε σχισμή μήκους 100 και πλέον μέτρα και πλάτους ενός μέτρου.

             Επίσης, η καταστροφή ήταν μεγάλη και στη Βόρειο Παλική, περιοχή Θηνιάς της οποίας τα χωριά βρίσκονται σε αργιλικά εδάφη. Το τόξο του σεισμού κατέρριψε και οικίας στα Κοντογουράτα –Κουρουκλάτα -Δειλινάτα όπως και σε σπίτια των χωριών της Λειβαθούς. Βέβαια, όσο προχωράμε προς τα υψώματα της Κρανιάς οι απώλειες και οι ζημιές των σπιτιών  που καταγράφηκαν ήταν πολύ λιγότερες.

Σύμφωνα με την παράδοση, τότε κάποιος ευσεβής χριστιανός, κάτοικος των περιχώρων Ληξουρίου «είδε όραμα ότι ο σεισμός θα βύθιζε  το νησί, αλλά η Κορωνιώτισσα, Δακρυρροούσα δια των δεήσεων αυτής σώθηκε η νήσος Κεφαλληνίας». Το πρωί πήγαν κάτοικοι μαζί με τον ευσεβή χριστιανό στο Μοναστήρι της Παναγίας της Κορωνιώτισσας, για να την ευχαριστήσουν και βρήκαν την Αγία Εικόνα του θρόνου, πεσμένη κάτω και εξερχόμενα δάκρυα από τους οφθαλμούς της, τα οποία φαίνονται ως τα σήμερα. Από τότε έως σήμερα εορτάζεται αυτό το θαύμα της Παναγίας και κάθε παραμονή  στις 22 Ιανουαρίου και ώρα 8: 00 μ. μ. της επετείου τις 23 Ιανουαρίου 1867, γίνεται ολονυκτία με μεγάλη συμμετοχή κόσμου.

Ο μεγάλος σεισμός του 1867 που σημάδεψε ιδιαίτερα την περιοχή του Ληξουρίου και ευρύτερα της Παλικής αποτυπώνεται ποιητικά και λακωνικά σε εντοιχισμένη πλάκα που σώζεται έως σήμερα στην οικία της Άννας Καλογηροπούλου στην πλατεία Αγίου Νικολάου Μηνιατών στο Ληξούρι. Να σημειωθεί ότι είναι και το μοναδικό μνημείο σεισμού που υπάρχει σε όλη την Κεφαλονιά. 

 

«Ενθυμού ω διαβάτα

Τρομεράν σεισμού φοβέραν

Πρόσεχε μη λησμονήσης

Την φρικώδη εκείνην ημέρα

Του Ιανουαρίου τας 23

Που τότε κατεστράφη

Η ατυχής πατρίς 1867»

                                                   

                                           Γεώργιος Μήλας

  Βι   βλιογραφία:

1.     Παρτς Ιωσήφ, Κεφαλληνία και Ιθάκη, Αθήνα 1892.

2.     Τσιτσέλης Ηλίας, Κεφαλληνιακά Σύμμικτα, τ.2^ος .

3.     Γκέλη Κωνσταντίνου, Ιερά Μονή Κορωνάτου, Αθήνα 1995

4.     Βεργωτής  Παναγής, «Ο σεισμός της 23 Ιανουαρίου 1867»

5.     Σολωμός  Γ., «Η εν Κεφαλληνία Σύμβασα καταστροφή», Tύποις «Η ΠΡΟΟΔΟΣ»  1867.

 Β

Ο ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 1953

Όπως αναφέρεται απ όσους έχουν ασχοληθεί με τον ΦΟΒΕΡΟ ΣΕΙΣΜΟ 
που έγινε στα νησιά μας  πριν 65 χρονια 

Το σοβαρότερο από σεισμικά συμβάντα στην Ελλάδα τα τελευταία εκατό χρόνια είναι ο σεισμός μεγέθους 7.2R που έγινε στις 12 Αυγούστου 1953 στη Κεφαλονιά. Προκάλεσε τεράστιες υλικές καταστροφές κυρίως στη Κεφαλονιά, Ζάκυνθο και Ιθάκη με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 476 άνθρωποι και να τραυματιστούν άλλοι 2412. Σε σύνολο 33.000 σπιτιών που υπήρχαν τότε στα νησιά αυτά, υπήρξαν 27.659 καταρρεύσεις, σοβαρές υλικές ζημιές σε 2.780 σπίτια και ελαφρές σε 2.394 σπίτια.
Στην πόλη του Αργοστολίου, διασώθηκαν δύο μόνο σπίτια, το ισόγειο του αρχοντικού της οικογένειας Γκιντιλίνη – Κοσμετάτου και το σπίτι του Βρεττού δίπλα στην Κοργιαλένειο Βιβλιοθήκη. Ελάχιστα ήταν και τα οικοδομήματα που σώθηκαν στο Ληξούρι, όπως το Γηροκομείο και το αρχοντικό των Ιακωβάτων, ενώ ανάμεσα στα λίγα εναπομείναντα σπίτια στη Λειβαθώ ήταν και το ιστορικό σπίτι του Λόρδου Βύρωνος.

Από αυτόπτη μάρτυρα Αργοστόλι

Ώρα 11 και 20 λεπτά, της 12ης Αυγούστου 1953 ο ανθρώπινος νους δε μπορεί να φανταστεί το ανακάτωμα της γης μας, το τι γινόταν γύρω μας και αποκάτουθέ μας. Όλο το έδαφος ταλανιζόταν σ’ένα τρομερό χορό ΖΙΚ-ΖΑΚ με επιταχυνόμενη παλινδρόμηση με τα κτίρια να χορεύουν να κρέμονται και μετά να πέφτουν καταγής, ή και τόνα πάνω στ’ άλλο, μέσα σε ανατριχιαστικούς τριγμούς, άλλα να χάνονται μέσα από τα θεμέλια, οι δρόμοι να σκίζονται, οι βράχοι των βουνών να κυλούν με δαιμονισμένη ταχύτητα στη θάλασσα, τα δέντρα της λεωφόρου να ξεριζώνονται, να νοιώθεις τη γη κινούμενη χωρίς σταματημό. Ισορροπία δεν ήταν δυνατό για να κρατηθείς.  Και σαν να μην έφτανε ο χορός, μια νέα σεισμική ιδιοτροπία μας έφερνε στα χαμηλά οπότε νοιώσαμε πως βυθιζόμαστε για να μας ανεβάσει ψηλά, νέα παλινδρόμηση πάνω-κάτω και ξανά μείναμε ψηλά. Το ανεβοκατέβασμα τούτο χωρίς υπερβολή θα τανε 50 πόντοι.
Μονομιάς όλα ησύχασαν. Νεκρική σιγή επεκράτησε που φάνηκε περίοδος μεγάλη. Μια περίεργη σιωπή κι ένα σκοτάδι που δάχτυλο δεν ατένιζες. Αφού πέρασε ο μπουχός πούχε κλείσει στήθος, λαιμά και όραση κι ατένιζες σιγά-σιγά το σύθαμπο στα δύο - τρία - τέσσερα μέτρα, αντιλαμβανόσουν την καταστροφή που σε τριγύριζε. Δεν υπήρχε πολιτεία, όλα ερείπια, όλα φλάτ. Αυτές τις τραγικές στιγμές ζούσε το προσωπικό του ασυρμάτου της πλατείας, όταν εξέπεμπε το SOS που συνελάμβαναν τα πολεμικά καράβια του Israel. Η ακοή μας δεν ακουόταν κι αν ακουόταν έμοιαζε σαν απόμακρη, λες και ήσουνα κάπου αλλού, σε κάποιο άλλο κόσμο μακριά, ανάμεσα σε ζωή και το πάρα-πέρα.

Την άλλη μέρα γιομισε ο κόλπος του Λειβαδιού πολεμικά πλοία. Βρεττανοί, Ιταλοί, Γάλλοι, Αμερικανοί έσπευσαν να βοηθήσουν τον κόσμο των νησιών.

Από το χάραμα πια, που ακούστηκε από τη μεριά του Μέτελα θόρυβος από μηχανές πλοίων. Ο θόρυβος και μόνον αυτός, δημιούργησε μέσα μας αγαλλίαση, δυνάμωσε την πίστη πως δεν είμαστε μόνοι, να πως κάποιοι μας άκουσαν, κάποιοι ήλθαν. Ύστερα από λίγο ατενίζαμε ξένες μελαχροινές σιλουέτες να μας μιλούν σε ακαταλαβίστικη γλώσσα, να μας δίνουν νερό, γαλέτα και σοκολάτες και προφανώς να μας λένε κουράγιο. Ητανε το ναυτικό του Ισραήλ που πήρε το σήμα του ασυρμάτου της πλατείας. Εφτασαν πρώτοι να δώσουν σε μας την ελπίδα.

 Ποτέ δεν ξέχασα το γέννημα της ελπίδας που πήρα από την παρουσία τους.

 Αρχισε επιχείρηση διάσωσης των τραυματιών από ελικόπτερα και σκαπανείς.

 Αυτοί με τα ειδικά σκυλιά τους έσωσαν πολλές ζωές. Μπήκε στον κόλπο και το Φραγκλίνος Ρούσβελτ που με τη δύναμή του έδωσε από εναέρια μεταφορά ασθενών και τραυματιών σε νοσοκομεία της Πάτρας, μέχρι ψωμί και φαϊ

για όλο το νησί.

.Η έλλειψη νερού και ψωμιού είναι το κύριο πρόβλημα.Τα αμερικάνικα πλοία ξεφουρνίζουν ψωμί που διανέμεται αμέσως, αλλά οι ανάγκες δεν καλύπτονται. Στις πηγές και τις βρύσες το νερό έβγαινε σαν βούρκος Οι Αμερικάνοι και οι Άγγλοι αντιμετώπισαν την κατάσταση διυλίζοντας θαλασσινό νερό

Επίσης παρόμοια κατάσταση αναφέρεται για το Ληξούρι στο Βιβλίο

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ  ΤΣΙΤΣΕΛΗ ΚΑΙΗ

Ο σεισμός εκτός από τις άμεσες επιπτώσεις έχει ως επακόλουθα την ενεργοποίηση άλλων γεωλογικών φαινομένων όπως η ρευστοποίηση εδαφών, οι καταπτώσεις βράχων, οι κατολισθήσεις και τα θαλάσσια κύματα βαρύτητας (τσουνιά) με εξίσου σοβαρές επιπτώσεις. 

Στο βιβλίο των Β. & Κ. Παπαζάχου, Οι σεισμοί της Ελλάδας

Αυτή η μεγάλη καταστροφή αποτέλεσε αιτία ώστε να αναπτυχθούν και να εφαρμοσθούν νέες τεχνικές σχεδιασμού των τεχνικών κατασκευών στα Ιόνια νησιά. Σοβαρή ένδειξη για την αξιοπιστία των τεχνικών αυτών αποτελεί το γεγονός ότι ο ισχυρός σεισμός της 17 Ιανουαρίου 1983, μεγέθους 7,0, προκάλεσε μόνο μικρές βλάβες στην Κεφαλονιά. Οι κοινωνικές συνέπειες των σεισμών του 1953 στα Ιόνια νησιά και η ανάπτυξη και εφαρμογή της νέας τεχνολογίας αποτέλεσαν βασικό κίνητρο ευρύτερης αναβάθμισης του αντισεισμικού σχεδιασμού στη χώρα, που ολοκληρώθηκε με την ψήφιση από τη Βουλή των Ελλήνων του πρώτου αντισεισμικού κανονισμού στην Ελλάδα το 1959. Πρωτεργάτης της εφαρμογής σύγχρονων τεχνικών για την ανοικοδόμηση των Ιονίων νήσων υπήρξε ο διακεκριμένος Κεφαλονίτης πολιτικός μηχανικός κ. Δ. Παυλάτος, ο οποίος συνέβαλε επίσης στη δημιουργία του πρώτου αντισεισμικού κανονισμού (1959) από τον καθηγητή Δ. Ρουσόπουλο.

Να συμπληρωθεί επίσης  Στους σεισμούς του 2014 που τ αποτελέσματα

τους αποτυπώνονται έντονα στο Ληξούρι στους δρόμους και στα χωριά της

Παλλικής δεν χάθηκε καμία ανθρωπινή ζωή Είχαμε μονό υλικές ζημιές

Ο φοβερός σεισμός του 1953 στα Δαμουλιανάτα

Στο χωρίο είχαμε ελάχιστες  μόνο υλικές ζημιές

Αρκετά σπίτια έπαθαν ρωγμές αλλά έμειναν όρθια

Το Δημοτικό σχολειό για λογούς ασφάλειας σταμάτησε

 να λειτουργεί Τότε στην αυλή κατασκεύασαν ξύλινο

σχολειό που λειτούργησε αρκετά χρόνια

Η εκκλησιά στο βουνό έπαθε ρωγμές Κατασκευάστηκε

Ξύλινη εκκλησιά στο χωριό με την ίδια ονομασία.

 Κοιμήση της Θεοτόκου Αυτή η εκκλησιά είναι ο

Άγιος Διονύσης  όπως  ονομάστηκε πριν μια δεκαετία

Σήμερα το φέρε η τύχη να είναι πάλι από τους Σεισμούς

του 2014 η Μοναδική ΑΣΦΑΛΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ στο Χωριό

Οι Χωριανοί που έζησαν την δοκιμασία των σεισμών έλεγαν

χαρακτηριστικά Στο χωριό έπεσε ένα Καλύβι και κάποιες λιθιές  

Όμως έζησαν τον τρόμο από το συνεχές κούνημα της γης όλοι

έξω από τα σπίτια σε σκηνές για πολλούς μήνες

Τρόφιμα δεν υπήρχαν γιατί στο Ληξούρι είχαν καταστραφεί και

πλακωθεί τα πάντα  Μετά από λίγες μέρες άρχισαν να ρίχνουν

κάποια τρόφιμα με ελικόπτερα (Τα Λιντόφτερα όπως έλεγε ο

Αριστόβουλος ο Θεοφιλάτος  παππούς )

Πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος ότι τα Δαμουλιανάτα που έμειναν

όρθια το 1953 είχαν ισοπεδωθεί στον επίσης

 ΦΟΒΕΡΟ ΣΕΙΣΜΟ  23-1- 1867

Η Καταστροφή ήταν ΤΕΛΕΙΑ  Νεκροί 43 Τα πάντα ερείπια 

Το χωριό μεταφέρθηκε και κτίστηκε στην σημερινή του θέση

 Ίσως η θέση ίσως οι καλύτερες κατασκευές ήταν η ΣΩΤΗΡΙΑ 

Να σημειωθεί ότι κάποια εγκαταλειμμένα σπίτια, από τότε

κτισμένα, έπεσαν με τους σεισμούς του 2014 (περίπου 150

χρόνια μετά )

Όσα προσέχτηκαν είναι όρθια ίσως με κάποιες ζημιές

Π χ Εκκλησιά στο βουνό, Σχολειό και κάποια άλλα σπίτια

  

Ο Αντρέας Γ Αλιβιζάτος γραφεί στο F B

Αύγουστος 1953 μεγάλος σεισμός στην Κεφαλονιά ερείπια παντού

 Ημουν τότε 7 ετών το στερνοπαίδι της Αθηνάς

 Ευτυχώς το σπίτι μας άντεξε έπαθε μόνο ρωγμές Εγώ με τα αδέρφια

μου τρέχαμε κάτω από τα κρεβάτια

Μετά μας έδωσαν σκηνές και κοιμόμαστε στον κήπο

 O παππούς μου ο Περικλής και ο πατέρας μου κοιμόντουσαν μέσα

σε μεγάλα ανοιχτά βαρέλια του κρασιού

Tης επόμενες μέρες μας έριχναν τα ελικόπτερα τρόφιμα στο Πλαϊνό

και από κάτω στα χωράφια Τρέχαμε όλα τα παιδιά τα μαζεύαμε τα

πηγαίναμε στο σχολείο για να τα μοιράζουν στους χωριανούς

Μια  από τις πολλές τραγικές ιστορίες του σεισμού που αφορά το χωριό

Λίγες μέρες πριν ο Παναγάκης ο Λοβέρδος( ιδιοκτήτης μεγάλου μέρους του

Κάμπου της Γερασιάς με τα αδέλφια του ) είχε έρθει με μια πολυμελή ομάδα

Γάλλων με σκοπό Τουριστική εκμετάλλευση στην Άγια Ελένη  

Η Περιοχή ήταν πολύ δύσκολα πρόσβαση Όπως είχε ακουστεί η περιοχή

 άρεσε στου Γάλλους και θα προχωρούσαν στη αξιοποίηση της

Τις 11 Αύγουστου μετά την βόλτα στην περιοχή το βράδυ κάθισαν όλοι μαζί

στο κέντρο που είχαν στήσει στην Πλάγια για το γλέντι του Δεκαπενταύγουστου

Διασκέδασαν και έφυγαν αργά για το ξενοδοχείο που έμεναν στο Αργοστόλι

Δυστυχώς την άλλη μέρα με τον σεισμό αρκετοί Γάλλοι θάφτηκαν κάτω από

τα ερείπια Φυσικά μετά ποιος θα μιλούσε πάλι για την Κεφαλονιά

Οι πρώτες προσπάθειες για επενδύσεις στον τουρισμό στο νησί άρχισαν μετά

από 25-30 χρόνια

Το 1953 για την Κεφαλονιά είναι ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

Ο χρόνος έχει Χωριστεί

ΠΡΟΣΕΙΣΜΙΚΑ   ΜΕΤΑΣΕΙΣΜΙΚΑ

Σημ ΠΟΛΛΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ VIDEO στο YouTube 

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΣΕΙΣΜΟΙ ΣΤΑ ΔΑΜΟΥΛΙΑΝΑΤΑ

Μετά την Κυριακή και για δυο τρεις  μέρες κάποιοι σεισμοί λίγο
μεγαλύτεροι έγιναν αισθητοί στο χωριό και στην Παλλική
Ο κ Βασίλης Καρακώστας  καθηγητής σεισμολογίας στο
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο  και υπεύθυνος για τον σεισμογράφο
στο Καλλιοπειο ανταποκρίθηκε ευχαρίστως στην ερώτηση μας σχετικά
με την περίπτωση και  μας είπε ότι  με τα δεδομένα τώρα  αυτό είναι
φαινόμενο σύνηθες για την περιοχή μας

Στους

δύο χάρτες με τους σεισμούς στην περιοχή της Παλλικής.

Ο ένας έχει τη δραστηριότητα από 1η Ιουνίου 2017 και ο δεύτερος από 25 Ιουνίου. 

Φαίνεται η δραστηριότητα μικρών σεισμών είναι συνεχής δίνουν πολύτιμες πληροφορίες

για μελέτη στους ειδικούς .

 Με το κόκκινο χρώμα είναι οι πρόσφατοι σεισμοί, ακριβώς στις ακτές γιαυτό 

και καταλάβαμε  τον ένα από αυτούς τόσο πολύ. 

Η ακρίβεια των υπολογισμών είναι πολύ μεγάλη και σε αυτό βοηθάει πάρα πολύ 

ο σταθμός που είναι εγκατεστημένος με τη βοήθειά σας στο πολιτιστικό κέντρο. 

Τα εστιακά βάθη των πρόσφατων σεισμών είναι στα 15 km.

Ευχαριστούμε πολύ τον κ Καρακώστα 

Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 1867 ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΚΗ

ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΕΝΑ ΣΠΙΤΙΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

150 χρόνια από το Φοβερό σεισμό του 1867

Ο Φοβερός Σεισμός του 1867 – Επέτειος Μνήμης του Σεισμού

στην Ιερά Μονή Κορωνάτου (Κυριακή 22-1-2017 και ώρα 9: 00 μ.μ. )

Επιμέλεια –Κείμενο: Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός

( Κορωνάτο, 22 Ιανουαρίου 2017 )

Τις 22 Ιανουαρίου 8 η ώρα το απόγευμα έγινε ασθενής σεισμική δόνηση

 της γης για την οποία κανείς από τους κατοίκους δεν

έδωσε προσοχή.

Να ξημερώνει 23 Ιανουαρίου, ημέρα Δευτέρα και ώρα 6:00 π. μ.

 (πρωί) ακόμη, οι κάτοικοι ήταν στον ύπνο, έντρομοι

εξεγέρθηκαν από σφοδρό σεισμό που διήρκεσε 25΄΄ - 30΄΄

.Ακολούθησαν μικρότεροι σεισμοί και τις 11 το πρωί επαναλήφθηκαν 

μεγάλες δονήσεις που συμπλήρωσαν την καταστροφή.

 Ο ιστοριοδίφης Ηλίας Τσιτσέλης μας πληροφορεί ότι ο σεισμός αυτός

προαναγγέλθηκε από τους μικρότερους πολυάριθμους σεισμούς 

και από άσχημα καιρικά φαινόμενα του προηγούμενου

 έτους 1866 Ιανουάριος 25 και μετά. 

Οι διάφοροι μελετητές-σεισμολόγοι-περιηγητές προσπάθησαν να

 εξάγουν συμπεράσματα για την κατεύθυνση του σεισμού

 υπολογίζοντας το μέγεθος της καταστροφής και τη διεύθυνση

 της πτώσεως των ερειπίων.

 Σίγουρο είναι ότι ο σεισμός έπληξε περισσότερο την περιοχή

 της Παλικής, όπου ήταν και η εστία του σεισμού (περιοχή

 Ρίφι-Δαμουλιανάτα-Αγία Θέκλη). Οι στέρεοι πέτρινοι ανεμόμυλοι 

του υψώματος Ρίφι έπεσαν κι αυτοί χωρίς τα ερείπιά

 τους να πέσουν. Τα χωριά έγιναν σωρός ερειπίων. 

Μεγάλη ήταν η καταστροφή της Αγίας Θέκλης, μια και είναι χτισμένη

στη πλαγιά του βουνού.

      Ο Ιωσήφ Παρτς, στο βιβλίο του «Κεφαλληνία και Ιθάκη» 

  μας δίνει το μέγεθος της καταστροφής της Αγίας Θέκλης:

     « Η καταστροφή αυτού του χωριού ήταν τόσον τέλεια, ώστε 

δεν ηδύνατο τις να διακρίνει τα όρια των κτησμάτων εν

     τω πεδίω των ερειπίων. Ενταύθα εν τη κυρία εστία του   σεισμού 

φαίνεται ότι ευθύς η πρώτη δόνησις

       απετέλεσε σχεδόν την καταστροφή».

 Λιγότερη αλλά όχι και ασήμαντη βλάβη προξένησε ο σεισμός

 και στην Άνω και Κάτω Λειβαθώ.

Ζημιές έπαθαν τα χωριά Λακήθρα, Κοριάνα, Κλείσματα,

 Καραντηνάτα και Φωκάτα. Ο λόγιος Παναγής Βεργωτής 

στο έντυπό του «ο Σεισμός της 23 Ιανουαρίου 1867» μας

 ενημερώνει για το μέγεθος της καταστροφής μέσα από τους 

αριθμούς των νεκρών. Στο Αργοστόλι 5, 35 στο Ληξούρι, 

19 στην Αγία Θέκλη, Δαμουλιανάτα 43, 7 στα Μαντζαβινάτα, 

3 στο Βουνί, στα Χαβριάτα 17, στο Ρίφι 17, 17 και στο Σκηνιά,

 2 στη Κοντογενάδα, 3 στα Λουκεράτα, 2 στη Δεματορά, 

2 στα Καλάτα, 2 στον Αθέρα, 19 στα Κουβαλάτα, 

19 στη Θηνιά, 2 στη Σάμη και 1 στην Άσσο και πάρα πολλοί οι τραυματίες.

Γενικά η επίσημη έκθεση αριθμεί σε όλη την Κεφαλονιά 

2642 κατεστραμμένα σπίτια, 2946 με ζημιές και 244 νεκρούς.

 Η συνολική ζημιά υπολογίστηκε σε 15 εκατομμύρια δραχμές,

 κανένα δε γειτονικό νησί δεν έπαθε ζημιές.

Εντελώς καταστράφηκαν τα χωριά κοντά στην Αγία Θέκλη,

 Καλάτα, Δεματορά, Καμιναράτα, χωριά που το έδαφός τους

 ήταν διαφορετικής σύστασης από τα κατεστραμμένα 

χωριά και ήταν μακριά από την έδρα του σεισμού, δεν καταστράφηκαν

εντελώς.

      Τα χωριά Παρισάτα, Μονοπολάτα, Βιλατώρια,

 Βόβυκες, Κοντογενάδα έπαθαν ζημιές αλλά όχι εξ ολοκλήρου.

 Επίσης τα χωριά Κουβαλάτα, Λουκεράτα, Τυπαλδάτα, 

Σουλλάροι και Μανταβινάτα καταστράφηκαν εντελώς.

 Τα δε Μιχαλιτσάτα καταστράφηκαν κατά τα εννέα δέκατα..

Στο Ληξούρι έχασαν τη ζωή τους 35 άτομα και οι μισές 

από τις οικίες καταστράφηκαν, και το κωδωνοστάσιο του

 Παντοκράτορος πήρε κλίση προς τα Βορειοανατολικά. 

Δίπλα στο ποτάμι άνοιξε το έδαφος σε σχισμή μήκους 100 και πλέον 

μέτρα και πλάτους ενός μέτρου.

       Επίσης, η καταστροφή ήταν μεγάλη και στη Βόρειο Παλική,

 περιοχή Θηνιάς της οποίας τα χωριά βρίσκονται σε αργιλικά εδάφη. 

Το τόξο του σεισμού κατέρριψε και οικίας στα Κοντογουράτα- 

Κουρουκλάτα-Δειλινάτα όπως και σε σπίτια των χωριών της Λειβαθούς. 

Βέβαια όσο προχωράμε προς τα υψώματα της Κρανιάς οι απώλειες 

και οι ζημιές των σπιτιών ελαττώνονται.

Σύμφωνα με την παράδοση, τότε κάποιος ευσεβής 

Χριστιανός κάτοικος των περιχώρων Ληξουρίου «είδε όραμα

 ότι ο σεισμός έγινε από τον Θεό και ότι θα βυθιστεί το νησί, 

αλλά η Κορωνιώτισσα, Δακρυρροούσα δια των δεήσεων αυτής

 σώθηκε η νήσος Κεφαλληνίας».

Το πρωί πήγαν κάτοικοι μαζί με τον ευσεβή χριστιανό στο 

Μοναστήρι της Παναγίας της Κορωνιώτισσας, για να την ευχαριστήσουν 

και βρήκαν την Αγία Εικόνα του θρόνου πεσμένη κάτω και 

εξερχόμενα δάκρυα από τους οφθαλμούς της, τα οποία φαίνονται ως τα σήμερα.

Από τότε έως σήμερα εορτάζεται αυτό το θαύμα της 

Παναγίας και κάθε παραμονή  της επετείου τις 23 Ιανουαρίου 

γίνεται ολονυκτία με μεγάλη συμμετοχή κόσμου.

Ο μεγάλος σεισμός του 1867 που σημάδεψε ιδιαίτερα την

 περιοχή του Ληξουρίου και ευρύτερα της Παλικής αποτυπώνεται

ποιητικά και λακωνικά σε εντοιχισμένη πλάκα που σώζεται έως 

σήμερα στην οικία της Άννας Καλογηροπούλου στην πλατεία 

Μηνιατών στο Ληξούρι. Να σημειωθεί ότι είναι και το μοναδικό 

μνημείο σεισμού που υπάρχει σε όλη την Κεφαλονιά

 Βιβλιογραφία:

1.     Παρτς Ιωσήφ, Κεφαλληνία και Ιθάκη, Αθήνα 1892

2.     Τσιτσέλης Ηλίας, Κεφαλληνιακά Σύμμικτα, Τ2

3.     Γκέλη Κωνσταντίνου, Ιερά Μονή Κορωνάτου, Αθήνα 1995

4.     Βεργωτής Παναγής, «Ο σεισμός της 23 Ιανουαρίου 1867»

5.     Σολωμός Γ., «Η εν Κεφαλληνία Σύμβασα καταστροφή»,» Tύποις «Η ΠΡΟΟΔΟΣ 1867

 Η πλάκα του Σεισμού βρίσκεται σήμερα στην οικία της Άννας Καλογηροπούλου-

 Πλατεία Μηνιατών

«Ενθυμού ω διαβάτα

Τρομεράν σεισμού φοβέραν

Πρόσεχε μη λησμονήσης

 Την φρικώδη εκείνην ημέρα

Του Ιανουαρίου τας 23

Που τότε κατεστράφη

Η ατυχής πατρίς 1867»

                           Γεώργιος Μήλας